بنشينم و از عشق سرودي بسرايم .

بگذار ، كه بر شاخه اين صبح دلاويز

پر گيرم ازين بام و به سوي تو بيايم

آنگاه ، به صد شوق ، چو مرغان سبكبال ،

آغوش كند باز ، همه مهر ، همه ناز

خورشيد از آن دور ، از آن قله پر برق

از لانه برون آمده ، دارد سر پرواز

سيمرغ طلايي پرو بالي ست كه چون من

پرواز به آنجا كه سرود است و سرورست .

پرواز به آنجا كه نشاط است و اميدست

روياي شرابي ست كه در جام بلور است .

آنجا كه ، سراپاي تو ، در روشني صبح

ما عاشق نوريم و سروريم و صفاييم ،

ما ، آتش افتاده به نيزار ملاليم ، .

بالي بگشاييم و به سوي تو بياييم

بگذار كه سرمست و غزل خوان من و خورشيد