طالقانی و گردشگر
با شزوع فصل بهار به خصوص در روزهای پایانی هفته ،طالقان مقصد گردشگران عمدتاً تهرانی است که در کمتر از 2 ساعت یکباره خود را در آغوش طبیعتی بکر می‏بینند.
گردشگران که به قصد بهره گیری از طبیعت کم نظیر این خطّه از کشور ،بار سفری کوتاه را می بندند . هر چند با مناظری هوش‏رُبا روبرو هستند . اما اندک زمانی نمی گذرد که در این سفر چند ساعته تا یکی دو روزه ،با مشکلات«نبود امکانات اولیه!» مواجه می شوند؟
مشکلات ناشی از نبود امکانات اولیه گردشگری نظیر سرویس بهداشتی ، مکانهای جمع اوری زباله ، کمبود تابلوهای هشدار دهنده در رعایت حریم محیط زیست و مردم ، کمبود مفرط ماموران شهرداری و انتظامی و...به نوبه خود مشکلات مضاعف بیشماری برای محیط زیست منطقه و طالقانی ها تولید می کند!
طالقانی با گردشگر مخالف نیست! اما با گردشگر نماهائی مخالف است که حتی پس از تذکر نیز بی اعتنا تلّی از زباله را در دامن طبیعت رها می‏کنند و چون با طبیعت بسیار مهربانند! شاخ و برگ درختان را می‏شکنند و گلها را پرپر می‏کنند و هر جا که بتوانند اتش بر می افروزند و آب و خاک را به دلیل نبود سرویس بهداشتی می آلایند!
طالقانی با گردشگری مخالف نیست! اما آیا می تواند حرمت شکنی گردشگرانی که حتی در ایام سوگواری نیز صدای موسیقی آنان  تا کیلومترها شنیده می شود را نادیده انگارد؟
طالقانی چرا  با گردشگری مخالف باشد؟ چرا که این دسته از هموطنان نیز می‏باید از طبیعت بهره‏مند شوند.اما آیا گردشگری یعنی اینکه بی توجه به حریم خصوصی بی دغدغه  حتی از حصار توری باغهای مردم عبور کنند و وقتی اعتراض شود با بیشرمی پاسخ دهند که ...!
 شرایط پیش گفته موجب شده که بتدریج نظر و قضاوت طالقانی‏ها نسبت به گردشگری و گردشگران منفی و تیره گردد. این روزها وقتی پای صحبت طالقانی ها می نشینی درمیابی که نگرانند؟ گلایه دارند و از این وضعیت دلگیرند؟! ازاینکه چرا تنها جاده دسترسی به طالقان در روز های پنج شنبه و جمعه مملو از خودروها با رانندگانی نا اشنا به راه است. از اینکه برخی از گردشگرانی ناآشنا به فرهنگ گردشگری حریم و اعتقادات آنان را اینچنین مورد تاخت و تاز قرار می‏دهند و روح حساس طالقانی ها را می‏آزارند.از این رو شاید بی جهت نباشد که شعار«خراب بشوی ،ای سد لعنتی» نه بر دیوار جاده، بلکه بر اندیشه طالقانی ها رسوخ کرده است!!
البته یادآوری این نکته نیز مهم است که هموطنان نازنین بسیاری نیز برای طبیعت و آداب و رسوم میهمانی حرمت قائل هستند که طالقانی‏ها نیز متقابلاً احترام ایشان را پاس می‏دارند. 
از سوی دیگر معرفی صرفاً کلامی طالقان ، به عنوان «منطقه ملّی نمونه! گردشگری» نیز در ایجاد این رخداد واجد اهمیت است . زیرا بدون ایجاد زیر ساختهای مناسب ،اعلام پیش از موعد این تصمیم ،علاوه بر هجوم کوه و زمین خوران محترم! گسیل چند ده هزار نفری گردشگران آشنا و نا آشنا به فرهنگ گردشگری در عرض یکی دو روز پایانی برخی هفته ها به طالقان را موجب شد ، بدیهی است که نبود امکانات ،رعایت اصول گردشگری را حتی بر گردشگران آداب‏دان نیز دشوار کرده و چه بسا بسیاری از آنان نیز از این وضعیت در رنجند.
در این رابطه بیشتر خواهم نوشت و منتظر نظر دوستان هستم.
(فرهاد باریکانی-خرداد 88)


طراحی و اجرا توسط: وب باکس پورتال