جستجو

   
 
 
  نظرات شما

  بایگانی پستهای وبگاه

  طالقانی ها در اینترنت:

ارتباط با  وبسایتها و وبلاگهای به روز:


 

 


یا منعم

بنایی طالقان در گذشته

در قدیم خانه های ده را اکثراً خودشان می ساختند و بنایی می دانستند، کم می شد که از جاهای دیگر استاد کار بیاورند، خانه ها از سنگ- کاه – چوب و درخت تبریزی و شاخ و برگ گیاهان خشت و گل ساخته می شد. آنان خانه ها را طوری می ساختند تا از سرما محفوظ بماند –مثلاً دیوارهای پهن از ورود سرما جلوگیری می کرد. درها و پنجره های کوچک هم همین کار را می کرد. اتاق های زمستانی در پس ایوانهای تابستانی ساخته می شد. و دیوار کوتاهی داشت که تقریباً دو سه متر می شد. این دیوار را (مترس) می گفتند و گاهی هم با چوب می ساختند که به آن (دو تازه ) می گفتند. این قسمت از ورود سرما می کاست و جایی بود برای کفش ها – هم درخانه و هم در ایوان تنور تعبیه می شد، تا گرمای زمستان طولانی را تأمین کند. وقتی بنایی شروع می شد، اقوام نزدیک به کمک می رفتند تا زودتر تمام شود و از باران صدمه نبیند. پس از چیدن دیوارها سقف را با تیرهای چوبی می پوشاندند و روی آنها شاخ و برگ می گذاشتند و خاک می ریختند و برای محکم وسفت شدن سقف از بوم غلطان استفاده می کردند که در هر پشت بامی یافت می شد.

 

آخرین لایه پشت بام کاه گل با نمک بود – وقتی به این مرحله می رسید (گل بوم کنی) می گفتند و اهالی برای مبارک گفتن می آمدند و کله قند، کشمش، گردو و آب نبات می آوردند.صاحب خانه هم آن روز به همه ی اهالی نهار می داد که معمولاً آبگوشت بود. آن روز ده شلوغ می شد، همه در رفت و آمد بودند. همه ی مردان کمک می کردند و دست به کار میشدند تا بام زودتر تمام شود. روی سقف ها سوراخ های کوچکی بود به نام ( درچی) که دود حاصل از تنور را به پشت بام انتقال می داد – روی دیوارهای حیاط با جاروی درشت پرچین درست می کردند تا حیوانات نتوانند بیایند و آب هم به دیوار نفوذ نکند. پرچین دیوارها خیلی زیبا بود. در انتهای خانه پسینه بود که در آنجا کندو درست می کردند. دو نوع کندو بود- یکی گلی که بعد از درست کردن با گل روی آن را گلکار میکردند. این کندو از بالا باز بود و سوراخی هم در پایین داشت. آذوقه مثل گندم، جو،آرد را از بالا می ریختند و موقع نیاز دریچه پایین آن را باز می کردند و محصول را بیرون آورده استفاده می کردند. نان تابستان در تنور ایوان و نان زمستان در تنور خانه پخته می شد. جلوی ایوان هم دیوار کوتاهی معمولاً از چوب می ساختند و در کوچکی هم داشت تا از ورود حیوانات جلوگیری کند. اتاق های خانه دارای رف (رپ) بود. چون دیوارها پهن بود، رپ ها بزرگ و عمیق می شد و جای چراغ و آینه و عکس و وسایل دیگر بود. و این طاقچه ها خیلی قابل استفاده بود. در هرخانه یک دولابچه بود که دو تا در کوچک داشت و با قفل و زنجیری که داشت بسته می شد و اجناس ارزشمند را در آن دولابچه ها می گذاشتند.

 پنجره ها کوچک چوبی و مشبک بود. زمستانها با کاغذ می پوشاندند.بعدها شیشه آمد و آنها شیشه ای شدند. در کوچه، از چوب های محکم و ضخیم بود و قفل و کلید نداشت. از داخل (کلون)- (کلانی) داشت که بوسیله آن پشت در انداخته می شد. و از بیرون زنجیری داشت به بالای لبه چهارچوب وصل و قفل می شد. درها دو تا دق الباب داشت یکی بزرگ برای ورود مردان، یکی کوچک برای زنان. البته درتهران قدیم هم دق الباب ها به همین صورت بود.

نجار ده مرحوم میرزا جان بود. او در و پنجره و صندوق می ساخت – صندوق نان و صندوق جهیزیه عروس .روحش شاد . پیرمرد خوشرویی که خنده و چهره شادش از صفای درونی اش خبر می داد .طویله ها یا در حیاط خانه بود و یا با فاصله کمی از خانه ساخته می شد تا در زمستانها راحت تر بتوان رفت و آمد کرد. درهای طویله به وسیله دربی کوتاه (آزنگله) باز و بسته می شد.پس از پایان بنایی و کاه گل دیوارها، از معدن گل سفید و قرمز می آوردند و زنان خانه ها را گلکار  می کردند.

خلاصه، زمستان سرد و طولانی را با کرسی های گرم و محبت گرم تر دلهایشان، به پایان می رساندند.

طاهره باریکانی 


خاطرات شهدا

شهید نصرالله باریکانی

راوی:امیر عرب (هم رزم شهید)

فرماندهی ما، نصرالله باریکانی معروف به پدر باریکانی، شب عملیات؛ وقتی دید بچّه ها موضوع را جدّی نگرفته اند، رفت بالای یک تلّ خاک ایستاد و گفت: «بچّه ها! امام فرمودند:«باید جزیره رو حفظ کنیم. باید مجنون توی دست ما بمونه.» بنابراین بهتون می گم یادتون بمونه، اگه لازم شد، از روی جنازه ی پدرتون هم عبور کنید، امّا جزیره رو نگه دارین.»

پدر باریکانی در همان عملیات شهید شد.


باریکانی در جمع 8 نامزد بخش آزاد؛

پایگاه خبری مدیریت شهری کرج

عکاس کرجی در مسابقات جهانی عکاسی سونی خوش درخشید

سعید باریکانی از عکاسان حرفه ای و خوش ذوقکرجی با درخشش در مسابقات جهانی عکاسی سونی، در جمع هشت نامزد نهایی بخش آزاد این مسابقات معتبر بین المللی قرار گرفت و برای کشورمان افتخاری دیگر آفرید.

سعید باریکانی متولد 1369 که از شش سال قبل هنر عکاسی را به صورت حرفه ای دنبال می کند، جزو موسسین خانه عکاسان کرجی (وابسته به حوزه هنری) به شمار می رود که تاکنون موفق به کسب عناوین برتر در مسابقات ملی و بین المللی شده است و برای عکاسان البرزی نامی آشنا به شمار می رود.

موفقیت اخیر این فرزند ایران کوچک در مسابقات جهانی عکاسی سونی موجب شد از وی برای انجام گفتگویی صمیمانه دعوت به عمل آوریم و پای صحبت ها و دغدغه هایش بنشینیم.

ساعاتی پس از تماس تلفنی با باریکانی، این جوان خوش چهره و خوش ذوق مهمان پایگاه خبری مدیریت شهری کرج شد و پس از گفتگوی گرمو صمیمی با همکاران، به بیان آنچه از وی عکاسی هنرمند و حرفه ای ساخته، پرداخت و بارها تاکید کرد که هر چه دارد از وجود پدر و مادری مهربان و دلسوز است که آیه های نور ورحمت هستند و با حمایت و پشتیبانی از وی، شرایط فعالیت در این هنر را مهیا کرده اند.

او درباره مسابقات جهانی عکاسی سونی چنین توضیح می دهد؛ «شرکت در این مسابقات که در حال حاضر یکی از معتبرترین فستیوال های عکاسی در سطح دنیا به شمار می رود، به صورت رایگان است و کلیه عکاسان حرفه ای و آماتور، جوانان و دانشجویان می توانند با ارسال تصاویر به وب سایت اعلام شده(www.worldphoto.org)  می توانند شانس خود را برای برتر شدن امتحان کنند

باریکانی با تصریح بر اینکه این مسابقات از سال 2007 تاکنون به صورت سالانه و با حضور ده ها هزار شرکت کننده از بیش از 200 کشورجهان به صورت منظم برگزار می شود، گفت: این مسابقات دارای سه سطح آماتور، آزاد و حرفهای است که نفرات برگزیده مسابقات 2015، بیست و سوم آوریل سال جاری میلادی اعلام خواهندشد.

عضو هیات موسس خانه عکاسان کرجی در ادامه با اشاره به سوژه عکس ارسالی به مسابقات جهانی عکاسی سونی با عنوان «چوپان پیر» که از میان 78 هزار و 896 عکس ارسالی به بخش آزاد فستیوال، در جمع هشت نامزد نهایی کسب عنوان "برتر" قرار گرفته است، خاطر نشان کرد: سال گذشته که در محور اسالم– خلخال به علت شرایط نامساعد جوی در برف و بوران گرفتار شده بودم، با مشاهده چوپانانیکه غافلگیر شده و با هدایت گله ها به سمت روستاهای اطراف در حرکت بودند، دغدغه شکار این سوژه کلید خورد و در نهایت برای ارسال آن به مسابقات جهانی عکاسی سونی وسوسه شدم که خوشبختانه با موفقیت چشمگیری همراه بود.

به گفته باریکانی، در مجموع مسابقات بیش از173 هزار و 444 عکس از 171 کشور جهان شرکت کرده بودند که 78 هزار و 896 عکس مربوط به بخش آزاد مسابقات می شد که عکس «چوپان پیر» نیز با نظر هیات محترم داوران، تاکنون درجمع هشت نامزد دریافت عنوان "عکس برتر" قرار دارد.

عکس «چوپان پیر» در میان میان 78 هزار و896 عکس ارسالی به بخش آزاد مسابقات جهانی عکاسی سونی در جمع هشت نامزد نهایی کسب عنوان"برتر" قرار گرفته است...

وی که دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک تبدیل انرژی در دانشگاه کاشان است، تاکنون موفقیت های بسیاری همچون: کسب مدال برنز در جشنواره عکس اسلوونی از سوی اتحادیه عکاسان بین المللی(UPI)، دریافت نشان افتخار در جشنواره عکس PID آمریکا از سوی انجمن عکاسان آمریکا (PSA)، دریافت نشان افتخار در جشنواره بین المللی جایزه بزرگ مونته نگرو از سوی انجمن عکاسان آمریکا(PSA)، پذیرش بیش از 50 عکس در نمایشگاه های بین المللی خارج کشور، کسب مقام اول جشنواره سراسری سرو البرز، کسب مقام دوم سوگواره عکس عاشورایی،قرار گرفتن در جمع 5 عکاس برتر جشنواره عکس شمیم بهار و... را کسب کرده و با درخشش در مسابقات جهانی عکاسی سونی بر افتخارات خویش افزوده است.

این عکاسی کرجی در پایان گفت: بر خود لازم می دانم ضمن تقدیر و تشکر ویژه از پدر و مادر مهربانم که هر چه دارم، از خوبی و مهربانی و همراهی های دلسوزانه آنان است، تقدیر و تشکر کنم و دست اساتیدی همچون فرزانه، مهاجران و قبادی که با ارایه مشورت ها و نظرات کارشناسی خویش، بنده را همراهی کردند، به گرمی بفشارم و برایشان آرزوی موفقیت روز افزون داشته باشم.


بقعه قاضی میر سعید

در ضلع غربى روستاهاى حسنجون و سیّدآباد و در شمال روستاى میرآش امامزاده‏اى قرار دارد که به امامزاده قاضى میر سیّد (سعید) بن سیّد علاءالدّین الحسینى معروف مى‏باشد.

بناى امامزاده شامل یک برج مقبره‏اى دایره شکل کوتاه و ایوان و اتاقى در ضلع شرقى و یک اتاق نیز در ضلع غربى آن و در جهت شرقى ـ غربى احداث شده است.

بقعة اصلى داراى پلان دایره و گنبدى عرقچین مى‏باشد و در داخل آن معجر چوبى قرار دارد که قدمت آن به حدود یکصد و پنجاه سال مى‏رسد اما فاقد هرگونه برجستگى هنرى مى‏باشد. درِ بقعه در ضلع شرقى آن و به ایوانى که بطرف جنوب ساخته شده باز مى‏شود و داراى کنده کاریهایى مى‏باشد که منجر به ایجاد نقوش هندسى در آن شده است. مصالح بنا از سنگ لاشه و ملات گچ سنّتى و کلیّه سطوح داخلى بنا با گچ و بخشهایى از نماى بیرونى با کاه‏گل و بخشهایى نیز گچ اندود شده است.

در داخل دو قاب خاتم کارى که در داخل امامزاده مى‏باشد عباراتى به خط خوش در مورد نسب امامزاده آورده شده که در یکی از آن‌ها آمده است:

«هذه البقعة الشریفة السیّدالعالم الفاضل المتورع هادى الخلایق الى صراط المستقیم الغریق فى بحار رحمة الرحیم قاضى میر سیّد علاءالدّین الحسینى غفرلهما و لوالدیه ما و اللهم الرحم و احشره مع منیتق الله من الائمة المعصومین فی شهر شعبان سنة ست و عشرین و تسعمائه هجریّه» و در تابلو دیگر آمده است: زیارتنامه حضرت قاضى میر سیّد بن سیّد علاءالدّین که متن آن چنین است:

»السلام على رسول اللَّه محمّد بن عبداللَّه خاتم النبیین، السلام على امیرالمؤمنین سیّد الوصیین، السلام على فاطمة الزهرا بنت رسول اللَّه، السلام على الائمةالمعصومین Š،السلام علیک ایّها السیّد العالم الفاضل المتّورع الهادى الخلایق الى صراط المستقیم قاضى میر سیّدبن قاضى السیّد علاءالدّین بن على‏ بن السیّد محمّدتقى بن نظام الدّین بن السیّد حسین بن السیّد علّى بن السیّد محمّد بن السیّد احمد بن السیّد جعفر بن فضل الحق بن علاءالدّین بن السیّد زین‏ الدّین بن السیّد بهاءالدّین بن السیّد شمس ‏الدّین بن السیّدحسین بن السیّد قاسم بن السیّد یوسف بن السیّد عزالدّین السیّد ناصرالدّین (المدفون بطهران فى محلّه پاچنار صاحب البقعة و البنایة الضخمة بن عبد الشاعر بن محمّد الفقیه ابن احمد بن السیّد على بن الامام محمّدباقر علیه وعلى ابنائه السلاّم.

در بدنة داخلى شمالى ایوان دو سنگ مرمرین با خط ثلث بسیار زیبا وجود دارد که بترتیب روى یکى از آن‌ها داراى سه سطر مى‏باشد نوشته شده است:

اَمَرَ بعمارة هذا البقعة الشریف السیّد العالمالفاضل... هادى الخلایق الى صراط المستقیم الغریق بحار رحمة الرحیم قاضى میرسیّد ابن قاضى سیّد علاءالدّین الحسینى غَفَرَلهما و لوالدیهما فى شهر شعبان سنة عشرین و تسعمائه اللهم و ارحمه و احشر مع اسلافه.

سنگ دیگر داراى چهار سطر بوده و عبارت زیر روى آن با همان سبک و سیاق سنگ قبلى حک شده است.

بنا به گفته یکى از متولیان این امامزاده،امامزاده سیّد نصرالدّین مدفون در محلّه پاچنار تهران و امامزاده سیّد علاءالدّین مدفون در روستاى اورازان طالقان و امامزاده قاضى میرسیّد ابن علاءالدّین مدفون در این مکان (سیّد آباد طالقان) با یکدیگر نسبت پدربزرگ، فرزند و نوه دارند که هر سه بزرگوار از یک خانواده‌اند.

در فاصله 150 مترى ضلع شمال غرب امامزاده قاضى سیّد محوّطه تاریخى وجود دارد که گفته مى‏شود محل اوّلیّة روستاى سیّدآباد بوده که به علّت کاهش آب به مرور تخلیه و به محل جدید یعنى کنار روستاى حسنجون منتقل شده است. در این محل سفال‌هایى از قرون میانى اسلام یافت شد و بقایایى از معمارى در نقاط مختلف آن دیده مى‏شود.

بناى امامزاده قاضى میرسیّد در قرن 9 یا10 هجری احداث شده و به شمارة 7244 و در تاریخ 12/11/1381 در فهرست آثار ملّى و تاریخی به ثبت رسیده است.

مزارات ایران و جهان اسلام

.


  منوی اصلی
  صفحه اصلی
  طالقان
  باريكان
  مشاهير
  جوانان باریکان
  گالری عکس
  گالری ویدیو
  مقاله
  كوهنوردي
  معرفي كتاب
  پیوندها
  اخبار
  تماس با وبگاه
  آمار سایت
  پیشبینی آب و هوای باریکان
 برای مشاهده لینک،بر روی عکس کلیک فرمایید



  نظرسنجی
 

Copyright 2008-2011 © All rights Reserved By Barikan.org
Designed By PARS DESIGN Co.